DEPRESJA POPORODOWA

Ciąża i narodziny dziecka to czas wielkiego szczęścia i dumy z posiadania potomka. Warto jednak pamiętać, że to wielkie wydarzenie przynosi nie tylko radość i satysfakcję. To również czas wielkich wyzwań i zmian w życiu kobiety. Mama musi przystosować się do trudnych sytuacji, rozczarowań, chronicznego zmęczenia, problemów emocjonalnych dotyczących siebie, dziecka i innych członków rodziny. Czuje dużą odpowiedzialność za dziecko, często przeżywa różne lęki i niejednokrotnie zastanawia się czy jest dobrą mamą.

Depresja poporodowa dotyka ok. 15% kobiet. Od innych zaburzeń afektywnych i depresyjnych odróżnia ją obecność myśli i emocji dotyczących relacji z dzieckiem. Epizod depresji może pojawić się w ciągu pierwszego roku od porodu.

Objawy depresji mogą być nasilone lub słabe. Zaliczamy do nich:

  • obniżenie nastroju, przygnębienie
  • zmniejszenie lub wzrost apetytu
  • zaburzenia snu
  • zaburzenia koncentracji uwagi
  • brak energii, zmęczenie
  • zamartwianie się o dziecko
  • poczucie „bycia złą matką”
  • trudności w podejmowaniu decyzji
  • myśli i plany samobójcze

Do psychologicznych czynników ryzyka wystąpienia depresji należą: wcześniejsze choroby psychiczne matki, wysoki poziom lęku podczas ciąży, niskie poczucie własnej wartości, stres związany z opieką nad dzieckiem, trudny poród, temperament dziecka, stresujące wydarzenia życiowe, brak wsparcia społecznego, niska jakość związku, samotne rodzicielstwo, problemy materialne oraz niechciana ciąża.

Kobiety, które chorują na depresję poporodową, przejawiają często wzorzec nierealistycznych oczekiwań, by być idealną matką, która bez większych problemów, opiekuje się swoim dzieckiem, domem, partnerem i dba o karierę zawodową

Podkreślenia wymaga również fakt, że niejednokrotnie kobieta, pomimo iż zauważa u siebie objawy związane z depresją, ukrywać swój stan przed otoczeniem i rodziną. Obawia się, że nie zostanie zrozumiana i stara się wpasować w panujący stereotyp, że macierzyństwo to wielkie szczęście – pozostając sama ze swoimi problemami. Kiedy jednak objawy zaczynają nasilać się, mamie jest coraz trudniej funkcjonować i opiekować się dzieckiem. Zaczyna zaniedbywać swoje macierzyńskie obowiązki, traci zainteresowanie dzieckiem, co wywołuje poczucie winy i przekonanie o byciu złą matką. Dodatkowo depresja poporodowa może negatywnie wpłynąć na tworzącą się więź między matką a dzieckiem oraz rozwój poznawczy i emocjonalny dziecka.

Droga mamo, jeśli zauważasz u siebie objawy zaburzenia depresyjnego, nie czekaj! Porozmawiaj o tym z kimś bliskim, poproś o pomoc. Możesz także skonsultować się ze swoim lekarzem, psychologiem lub psychiatrą. Odpowiednia diagnoza i postępowanie (np.: wsparcie, psychoterapia lub leczenie farmakologiczne) pozwoli Ci na szybszy powrót do zdrowia. Depresja poporodowa jest taką samą chorobą jak każda inna, a szukanie pomocy świadczy o Twojej dorosłości i odpowiedzialności za siebie i dziecko.

 

Wszystkie prawa zastrzeżone © Danuta Alicja Pogorzelska 2015

projekt - agata